Wspomnienia

C a F G

Wspomnienia to do siebie mają, 
że chcesz, czy nie chcesz wracają. 
I bywa, że ktoś starszy się wzruszy, 
gdy wieje wiatr. 

ref.: Wędrówek wspólnych i szczęścia iskra,

jakiś harcerz, który szedł blisko.

Blisko Jasnogórski apel, pielgrzymów krąg

Wieczorny ciepły blask

I ciepło naszych rąk.

Mówią romantyzm głupota,

a może to po prostu tęsknota.

Za chwilą, która dawno już przeszła, 

gdy wieje wiatr

ref.: Wędrówek wspólnych...

Tak mija łezka za łezką,

aż w końcu się robi tak niebiesko.

Przejrzyście i mgliście jak o zmierzchu,

gdy wieje wiatr.